pamięć wody wyparowuje razem z wodą.

krople wybuchają odbiciami; jak trądem,

pokrywając łuskami fajerwerków bagienny żar.

u wzrokowozatokowych zaczynają się seanse filmowe.

śledczy wpada do chatki rzutem monety z ożywionych powiek.

coś jest nie w porządku z czułkami na jego głowie.

jeśli dojrzały owoc – jest speech bubblem kwiatu,

to pestka mandarynki – komnatą matki pszczelej

w ujawnieniu planu (zaczynając od hasła przy lotce

a kończąc zabójstwem), przekazanego podczas kolejnej zmiany.

na rozkaz miodowych elit pomoc jest obowiązkowa –

jąkając się i plącząc, śledczy odgarnia krążki z elyter

i, usiadłszy na szpuli czermieni, odwraca się od tutejszych sybilli.

tendrilowa para łaskocze guzki oczodołów –

widzą zdrętwiałe ryby, kijanki w szczelinach żył

i dziewięcioogonowe, jak u jaszczurek, bóle fantomowe.

świece marnują powietrze, słońce zamarło, milczą lustra.

śledczy zasnął pod bagnem wypadniętym okiem.

wodorosty rozgałęziają się z jego sennych skurczów,

między nimi dryfuje pszczoła, zdradzona kwiatami.